Το 3ο Δημοτικό Σχολείο Μεγάρων βρίσκεται στο ΒΑ άκρο των Μεγάρων. Χτίστηκε το 1977. Είναι διώροφο, με μεγάλο προαύλιο και κήπους με δέντρα, θάμνους και άλλα καλλωπιστικά φυτά. Βόρεια και δυτικά, κατά μήκος της μάντρας, υπάρχουν 103 ψηλά, πανέμορφα κυπαρισσάκια. .......................................................................................................................................................................................................................
ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ: «Ο κήπος του Σχολείου μας»
Στα πλαίσια της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης ενδείκνυται η ενασχόληση των παιδιών με το Σχολικό Κήπο, γιατί αποτελεί ένα πολύ καλό μέσο για να γνωρίσουν οι μαθητές το φυσικό περιβάλλον, να εξοικειωθούν με πρακτικές δεξιότητες και να αποκτήσουν τις ορθές στάσεις που απαιτεί η ζωή σε ένα κόσμο που χρειάζεται αυξημένη περιβαλλοντική ευαισθησία. Συμβάλλει ουσιαστικά στην καλαισθητική εμφάνιση του σχολείου. Γι’ αυτό και θα πρέπει να δοθεί έμφαση στη συντήρηση, εμπλουτισμό και επέκταση των Σχολικών Κήπων. Προτίμηση πρέπει να δίνεται στα είδη χλωρίδας του τόπου μας, που είναι προσαρμοσμένα στις δικές μας κλιματολογικές συνθήκες και δεν απαιτούν μεγάλες ποσότητες νερού.
Μελετήσαμε μέρος του οικοσυστήματος του κήπου του Σχολείου μας. Βρήκαμε άβια και έμβια στοιχεία και πολλές ανθρώπινες παρεμβάσεις. Διαπιστώσαμε την αξία και τη σπουδαιότητα του κήπου στο σχολείο και τη σχολική ζωή. Τα ερωτήματα που προέκυψαν από τη μελέτη αυτή είναι: 1) Πώς πρέπει να διαχειριζόμαστε το οικοσύστημα αυτό ώστε να είναι υγιές και να μας προσφέρει τα οφέλη του και 2) Πώς θα διδάξουμε όλους όσους ζουν μέσα στο σχολείο (μαθητές, δάσκαλοι) να το προσέχουν και να το αγαπούν περισσότερο αποφεύγοντας π.χ. να πετούν σκουπίδια ή να κόβουν τα φυτά; Παρακολουθήστε το παρακάτω videoπου αναρτήσαμε στο YouTube και θα καταλάβετε περισσότερα…
Οικονομική κρίση και λαχανόκηπος
Όμορφος Σχολικός κήπος
Το καρδερινάκι έπεσε από τη φωλιά του
Θα παίξουμε στο τέλος της χρονιά θεατρικά σκετς σχετικά με το Σχολικό κήπο:
Άφθονα ξύλα, δυνατά να φτιάχνω έπιπλα, χαρτιά κι ωραία εργαλεία. Τον παγερό χειμώνα ζεστασιά στο τζάκι η ξυλεία.
Κι αν απ’ τις έγνοιες στριμωχτώ ή απ’ τις πίκρες αγχωθώ, στο δάσος τρέχω ολοταχώς να βρω παρηγορία.
Μέσα εκεί πώς ηρεμώ, βρίσκω γαλήνη, ησυχία. Δύναμη παίρνω απ’ αυτό, ειρήνη, ψυχραιμία. Ξαναγυρίζω πίσω δυνατός, μ’ αγάπη βλέπω τη ζωή, του Πλάστη τη δημιουργία… [Συνεχίστε, αν θέλετε, προσθέτοντας και τους δικούς σας στίχους]
Φτιάξαμε βραχόκηπο με φυτά, πέτρες, χαλίκι, κέφι και φαντασία.
Φυτέψαμε λαχανικά...
Φύτρωσαν...
Και σε λίγο καιρό είχαμε λαχανικά στο τραπέζι μας...
Φυτέψαμε λουλούδια, δέντρα και θάμνους που μας δώρισε ο βοτανικός κήπος Διομήδους.
Τοποθετήσαμε πινακίδες με τις βασικές πληροφορίες για κάθε φυτό του κήπου μας.
Κάθε παιδί υιοθέτησε ένα δέντρο.
Ζωγραφίσαμε φανταστικά λουλούδια.
Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ
Λουλούδια όμορφα παντού!
Σε κάμπους, όρη και βουνά, στων βράχων τις σχισμάδες, μες σε χαράδρες τρομερές, απόκρημνες, κοφτές, βαθιές.
Σε δροσερές πηγούλες, μικρά ρυάκια, ποταμάκια, σ’ όμορφους κήπους και αυλές, παραθυριών περβάζια, τοίχους, πανύψηλες σκεπές και στις γωνιές των δρόμων.
Σε δύση και ανατολή, κι από βορρά σε νότο, σ’ άνυδρα μέρη, ξερικά, στης θάλασσας τα βάθη.
Λουλούδια αμέτρητα, μεγάλα και μικρά, πανέμορφα, μαγευτικά, με μύρια χρώματα, φανταστικά αρώματα, σχήματα πάμπολλα, παράξενα, τρελά.
Είναι της φύσης η ομορφιά! Στο μαγικό της γης τον πίνακα η τελευταία, ωραία πινελιά.
Μπορεί κανείς να συναγωνιστεί της φύσης την τρελή μαγεία;
Απ’ τους μεγάλους όχι, φίλοι μου, κανείς. Μας λείπει η αγάπη, η καλή καρδιά κι όλα τα βλέπουμε μουντά, μαύρα και γκρι, καθόλου χαρωπά.
Μα τα παιδιά μπορούν, γιατί έχουν φαντασία. Άδολη κι αγνή καρδιά, ελπίδα, αισιοδοξία.
Των λουλουδιών την ομορφιά, βάζουνε στη ζωή μας μ’ ένα χαρτί, μολύβια και μπογιές της φύσης άξιοι συναγωνιστές δημιουργούν αριστουργήματα, χρωματιστά… ποιήματα.
Αυτή είναι των παιδιών μοναδική ικανότητα, δύναμη ξεχωριστή. Μπορούν να ντύσουν τη ζωή, το κάθε τι πάνω στη γη μ’ όμορφα, χρωματιστά, μοναδικά λουλούδια.
Και μες στην τόση ομορφιά, χρωμάτων πανδαισία, θλίψη και πόνος χάνονται, παντού ανάσταση, δημιουργία. Και πλημμυρίζει όλη η γη μ’ αγάπης ευωδία.
Δρομπόνης Σωτήριος Μέγαρα, 30 Μαρτίου 2014
ΖΩΓΡΑΦΙΖΩ
Α, ζωγραφίζω! Εκφράζω συναισθήματα. Μιλώ για την αγάπη, τη χαρά, τη λύπη και τη μοναξιά.
Τη γη, τον γαλάζιο ουρανό, το αχανές, μυστήριο σύμπαν. Έν’ άστρο παράξενο και μακρινό. Φτιάχνω αγίους ζωγραφιστούς, τον ίδιο τον άπειρο, απερινόητο Θεό.
Της θάλασσας τα βάθη, τον άγνωστο ωκεανό. Ψάρια παράξενα, πουλιά, ζουζούνια, ζώα μεγάλα και μικρά μάγισσες, πύργους, τέρατα, φρικιά.
Τον παγερό, βαρύ χειμώνα, κάτασπρο χιόνι στο βουνό, την ερημιά στο δρόμο, στο τζάκι ανθρώπους μες στο σπιτάκι το ζεστό.
Τη ζωηφόρο άνοιξη, την ξαναγεννημένη φύση. Άνθη πολύχρωμα, ευωδιαστά, με μύρια χρώματα και μαγικά αρώματα. Και τη χαρά της Πασχαλιάς.
Το γλυκό καλοκαιράκι, παιδιά στη θάλασσα να κολυμπούν, βαρκούλες ν’ αρμενίζουν. Σπάρους, κοχύλια στο βυθό μαρίδες, καβουράκια, φάλαινες, φώκιες κι αχινούς, σουπιές, καλαμαράκια. Κύμα που παίζει απαλά με την ολόχρυση, καυτή αμμουδιά και σκάει στα βραχάκια.
Το φθινόπωρο το μελαγχολικό με τα κιτρινισμένα φύλλα να φτιάχνουν πέφτοντας χαλί κίτρινο, πράσινο, καφέ, πορτοκαλί. Τα γκρίζα σύννεφα στον ουρανό μαζί και πρωτοβρόχια. Σαλιγκαράκια στο βουνό, σταφύλια και αμπέλια. Παιδάκια πάλι στο σχολειό, τρεχαλητό, φωνές και γέλια.
Κι ένα σωρό άλλα πράγματα με θέληση, μεράκι ζωγραφίζω. Ταιριάζω όλα τα χρώματα, κανένα δεν αφήνω.
Δίνω ομορφιά στον πίνακα, ζωντάνια, δύναμη, χαρά, μιλάει η ψυχή, μιλάει η καρδιά.
Αυτή είναι, φίλοι μου, η ζωγραφική!
Δημιουργείς και χαίρεσαι, επικοινωνείς και δένεσαι με όλους και με όλα. Με μια άλλη γλώσσα, θαυμαστή, τη γλώσσα των χρωμάτων.
Ελάτε, λοιπόν, τώρα κι εσείς πάρτε χαρτί, πιάστε μπογιές, χαρείτε, ζωγραφίστε, κάντε ωραίες πινελιές με χρώματα μιλήστε.
Δρομπόνης Σωτήριος Μέγαρα, 4 Δεκεμβρίου 2014
Ζωγραφίσαμε και φτιάξαμε με ξύσματα από μολύβια και ξυλομπογιές το "Δάσος της ξύλινης ξύστρας". (Βλ. πρόγραμμα "Βιβλία σε Ρόδες")
Φτιάξαμε λουλούδια και δέντρα με πηλό.
Φτιάξαμε φυτολόγιο με φυτά του κήπου μας (και όχι μόνο).
Το περιβαλλοντικό πρόγραμμα «Σχολικός κήπος» άρεσε πολύ στα παιδιά. Εργάστηκαν ομαδικά και με μεγάλη προθυμία σε όλες τις δραστηριότητες: Καθάρισμα κήπου, τοποθέτηση πλακών, φύτευση και περιποίηση των νέων φυτών, εργασίες στην τάξη, υιοθέτηση δένδρων, κομποστοποίηση, Βιβλία σε Ρόδες κλπ.
Όλα τα παιδιά του σχολείου (και όχι μόνο της Γ΄ τάξης) αγάπησαν το λαχανόκηπο. Βρίσκονται συνεχώς σ’ αυτόν, περπατούν ανάμεσα στους διαδρόμους του και παρατηρούν τα φυτά που μεγαλώνουν. Κάθε μέρα ρωτούν πότε θα κατεβούμε στον κήπο να κάνουμε εργασίες.
Προσέχουν από μόνα τους να μην κάνουν ζημιές στον κήπο και ρωτούν αν θα φυτέψουμε κι άλλα φυτά στο υπόλοιπο κομμάτι του.
Με αγωνία περιμένουν να δουν την παραγωγή των λαχανικών.
Οι εκπαιδευτικοί που ασχοληθήκαμε με το πρόγραμμα είμαστε πολύ ευχαριστημένοι και οι ίδιοι μάθαμε πολλά πράγματα γύρω από τη δημιουργία του λαχανόκηπου, τη φροντίδα και την περιποίηση του σχολικού κήπου μας.
Γονείς και δάσκαλοι είναι ενθουσιασμένοι με το λαχανόκηπο. Τον παρατηρούν με καμάρι και ρωτούν πότε θα φάμε λαχανικά από την παραγωγή μας. Ένας γονιός μάλιστα, μας έκανε δώρο τις πλάκες που βάλαμε στον κήπο.
Η όλη εργασία ωφέλησε τα μέγιστα τα παιδιά, γιατί ήρθαν σ’ επαφή με τη φύση, γνώρισαν κι αγάπησαν τα φυτά και τον κήπο του σχολείου μας, έμαθαν να χειρίζονται τα εργαλεία κήπου, βελτιώθηκαν οι σχέσεις μεταξύ τους, έμαθαν να ακούνε και να συνεργάζονται. Με άλλα λόγια δέθηκαν μεταξύ τους και δημιούργησαν ομάδες με ισχυρή συνοχή.
Όλα τα παραπάνω είναι συμπεράσματα της προσωπικής μας παρατήρησης και βιωματικής εμπειρίας καθώς και αποτελέσματα από τις απαντήσεις σε σχετικό φύλλο αξιολόγησης και καταγραφής των απόψεων των μαθητών για το πρόγραμμα που εκπονήθηκε.
Το 3ο Δημοτικό Σχολείο Μεγάρων βρίσκεται στο ΒΑ άκρο των Μεγάρων. Χτίστηκε το 1977. Είναι διώροφο, με μεγάλο προαύλιο και κήπους με δέντρα, θάμνους και άλλα καλλωπιστικά φυτά. Βόρεια και δυτικά, κατά μήκος της μάντρας, υπάρχουν 103 ψηλά, πανέμορφα κυπαρισσάκια.
.......................................................................................................................................................................................................................
ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ: «Ο κήπος του Σχολείου μας»
Στα πλαίσια της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης ενδείκνυται η ενασχόληση των παιδιών με το Σχολικό Κήπο, γιατί αποτελεί ένα πολύ καλό μέσο για να γνωρίσουν οι μαθητές το φυσικό περιβάλλον, να εξοικειωθούν με πρακτικές δεξιότητες και να αποκτήσουν τις ορθές στάσεις που απαιτεί η ζωή σε ένα κόσμο που χρειάζεται αυξημένη περιβαλλοντική ευαισθησία. Συμβάλλει ουσιαστικά στην καλαισθητική εμφάνιση του σχολείου. Γι’ αυτό και θα πρέπει να δοθεί έμφαση στη συντήρηση, εμπλουτισμό και επέκταση των Σχολικών Κήπων. Προτίμηση πρέπει να δίνεται στα είδη χλωρίδας του τόπου μας, που είναι προσαρμοσμένα στις δικές μας κλιματολογικές συνθήκες και δεν απαιτούν μεγάλες ποσότητες νερού.
Θεωρητική παρουσίαση:
Μέθοδος ιστοριογραμμής:
Εργαλεία και εξοπλισμός κήπου
Εργαλεία και εξοπλισμός κήπου:
Φυτά Δενδρόκηπου:
Φυτά Λαχανόκηπου:
Φυτά Ανθόκηπου:
Φυτά Αρωματικά και Φαρμακευτικά:
Φαγώσιμα χόρτα
H2eB6UGN8xY
Οδηγίες για τις Φωτοαφηγήσεις (Photo comics):
Φτιάξαμε φωτοαφηγήσεις (Photo comics) με θέμα το Σχολικό κήπο:
Μελετήσαμε μέρος του οικοσυστήματος του κήπου του Σχολείου μας. Βρήκαμε άβια και έμβια στοιχεία και πολλές ανθρώπινες παρεμβάσεις. Διαπιστώσαμε την αξία και τη σπουδαιότητα του κήπου στο σχολείο και τη σχολική ζωή. Τα ερωτήματα που προέκυψαν από τη μελέτη αυτή είναι:
1) Πώς πρέπει να διαχειριζόμαστε το οικοσύστημα αυτό ώστε να είναι υγιές και να μας προσφέρει τα οφέλη του και
2) Πώς θα διδάξουμε όλους όσους ζουν μέσα στο σχολείο (μαθητές, δάσκαλοι) να το προσέχουν και να το αγαπούν περισσότερο αποφεύγοντας
π.χ. να πετούν σκουπίδια ή να κόβουν τα φυτά;
Παρακολουθήστε το παρακάτω videoπου αναρτήσαμε στο YouTube και θα καταλάβετε περισσότερα…
Οικονομική κρίση και λαχανόκηπος
Όμορφος Σχολικός κήπος
Το καρδερινάκι έπεσε από τη φωλιά του
Θα παίξουμε στο τέλος της χρονιά θεατρικά σκετς σχετικά με το Σχολικό κήπο:
Δέντρα και Δάση
Κήπους, δέντρα και δάση τ’ αγαπώ
(και πάντα τ’ αγαπούσα)
μα κι όλα τα ζώα και φυτά
της φύσης πλάσματα αγαθά
που ζουν εκεί κοντά τους.
Απ’ την καρδιά μου
«ευχαριστώ»,
θέλω πολύ να τους το πω
για όλα τα καλά τους.
Μου δίνουν ίσκιο,
οξυγόνο και νερό
καρπούς, ρετσίνι, ευωδία,
ονειρεμένη ομορφιά,
χρωμάτων ποικιλία.
Άφθονα ξύλα, δυνατά
να φτιάχνω έπιπλα, χαρτιά
κι ωραία εργαλεία.
Τον παγερό χειμώνα ζεστασιά
στο τζάκι η ξυλεία.
Κι αν απ’ τις έγνοιες στριμωχτώ
ή απ’ τις πίκρες αγχωθώ,
στο δάσος τρέχω ολοταχώς
να βρω παρηγορία.
Μέσα εκεί πώς ηρεμώ,
βρίσκω γαλήνη, ησυχία.
Δύναμη παίρνω απ’ αυτό,
ειρήνη, ψυχραιμία.
Ξαναγυρίζω πίσω δυνατός,
μ’ αγάπη βλέπω τη ζωή,
του Πλάστη τη δημιουργία…
[Συνεχίστε, αν θέλετε,
προσθέτοντας και τους δικούς σας στίχους]
............................................................
............................................................
HYfZZEA0NCc
ΒΙΒΛΙΑ ΣΕ ΡΟΔΕΣ
Καθαρίσαμε τον κήπο από αγριόχορτα και σκουπίδια.
Φτιάξαμε βραχόκηπο με φυτά, πέτρες, χαλίκι, κέφι και φαντασία.
Φυτέψαμε λαχανικά...
Φύτρωσαν...
Και σε λίγο καιρό είχαμε λαχανικά στο τραπέζι μας...
Φυτέψαμε λουλούδια, δέντρα και θάμνους που μας δώρισε ο βοτανικός κήπος Διομήδους.
Τοποθετήσαμε πινακίδες με τις βασικές πληροφορίες για κάθε φυτό του κήπου μας.
Κάθε παιδί υιοθέτησε ένα δέντρο.
Ζωγραφίσαμε φανταστικά λουλούδια.
Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ
Λουλούδια όμορφα παντού!
Σε κάμπους, όρη και βουνά,
στων βράχων τις σχισμάδες,
μες σε χαράδρες τρομερές,
απόκρημνες, κοφτές, βαθιές.
Σε δροσερές πηγούλες,
μικρά ρυάκια, ποταμάκια,
σ’ όμορφους κήπους και αυλές,
παραθυριών περβάζια,
τοίχους, πανύψηλες σκεπές
και στις γωνιές των δρόμων.
Σε δύση και ανατολή,
κι από βορρά σε νότο,
σ’ άνυδρα μέρη, ξερικά,
στης θάλασσας τα βάθη.
Λουλούδια αμέτρητα,
μεγάλα και μικρά,
πανέμορφα, μαγευτικά,
με μύρια χρώματα,
φανταστικά αρώματα,
σχήματα πάμπολλα,
παράξενα, τρελά.
Είναι της φύσης η ομορφιά!
Στο μαγικό της γης τον πίνακα
η τελευταία, ωραία πινελιά.
Μπορεί κανείς να συναγωνιστεί
της φύσης την τρελή μαγεία;
Απ’ τους μεγάλους όχι, φίλοι μου, κανείς.
Μας λείπει η αγάπη, η καλή καρδιά
κι όλα τα βλέπουμε μουντά,
μαύρα και γκρι, καθόλου χαρωπά.
Μα τα παιδιά μπορούν,
γιατί έχουν φαντασία.
Άδολη κι αγνή καρδιά,
ελπίδα, αισιοδοξία.
Των λουλουδιών την ομορφιά,
βάζουνε στη ζωή μας
μ’ ένα χαρτί, μολύβια και μπογιές
της φύσης άξιοι συναγωνιστές
δημιουργούν αριστουργήματα,
χρωματιστά… ποιήματα.
Αυτή είναι των παιδιών
μοναδική ικανότητα,
δύναμη ξεχωριστή.
Μπορούν να ντύσουν τη ζωή,
το κάθε τι πάνω στη γη
μ’ όμορφα, χρωματιστά,
μοναδικά λουλούδια.
Και μες στην τόση ομορφιά,
χρωμάτων πανδαισία,
θλίψη και πόνος χάνονται,
παντού ανάσταση, δημιουργία.
Και πλημμυρίζει όλη η γη
μ’ αγάπης ευωδία.
Δρομπόνης Σωτήριος
Μέγαρα, 30 Μαρτίου 2014
ΖΩΓΡΑΦΙΖΩ
Α, ζωγραφίζω!
Εκφράζω συναισθήματα.
Μιλώ για την αγάπη, τη χαρά,
τη λύπη και τη μοναξιά.
Μεταδίδω σκέψεις, ιδέες,
φτιάχνω κόσμους μαγικούς.
Τη γη, τον γαλάζιο ουρανό,
το αχανές, μυστήριο σύμπαν.
Έν’ άστρο παράξενο και μακρινό.
Φτιάχνω αγίους ζωγραφιστούς,
τον ίδιο τον άπειρο, απερινόητο Θεό.
Της θάλασσας τα βάθη,
τον άγνωστο ωκεανό.
Ψάρια παράξενα,
πουλιά, ζουζούνια,
ζώα μεγάλα και μικρά
μάγισσες, πύργους,
τέρατα, φρικιά.
Τον παγερό, βαρύ χειμώνα,
κάτασπρο χιόνι στο βουνό,
την ερημιά στο δρόμο,
στο τζάκι ανθρώπους
μες στο σπιτάκι το ζεστό.
Τη ζωηφόρο άνοιξη,
την ξαναγεννημένη φύση.
Άνθη πολύχρωμα, ευωδιαστά,
με μύρια χρώματα
και μαγικά αρώματα.
Και τη χαρά της Πασχαλιάς.
Το γλυκό καλοκαιράκι,
παιδιά στη θάλασσα να κολυμπούν,
βαρκούλες ν’ αρμενίζουν.
Σπάρους, κοχύλια στο βυθό
μαρίδες, καβουράκια,
φάλαινες, φώκιες κι αχινούς,
σουπιές, καλαμαράκια.
Κύμα που παίζει απαλά
με την ολόχρυση, καυτή αμμουδιά
και σκάει στα βραχάκια.
Το φθινόπωρο το μελαγχολικό
με τα κιτρινισμένα φύλλα
να φτιάχνουν πέφτοντας χαλί
κίτρινο, πράσινο, καφέ, πορτοκαλί.
Τα γκρίζα σύννεφα στον ουρανό
μαζί και πρωτοβρόχια.
Σαλιγκαράκια στο βουνό,
σταφύλια και αμπέλια.
Παιδάκια πάλι στο σχολειό,
τρεχαλητό, φωνές και γέλια.
Κι ένα σωρό άλλα πράγματα
με θέληση, μεράκι ζωγραφίζω.
Ταιριάζω όλα τα χρώματα,
κανένα δεν αφήνω.
Δίνω ομορφιά στον πίνακα,
ζωντάνια, δύναμη, χαρά,
μιλάει η ψυχή, μιλάει η καρδιά.
Αυτή είναι, φίλοι μου, η ζωγραφική!
Δημιουργείς και χαίρεσαι,
επικοινωνείς και δένεσαι
με όλους και με όλα.
Με μια άλλη γλώσσα, θαυμαστή,
τη γλώσσα των χρωμάτων.
Ελάτε, λοιπόν, τώρα κι εσείς
πάρτε χαρτί, πιάστε μπογιές,
χαρείτε, ζωγραφίστε,
κάντε ωραίες πινελιές
με χρώματα μιλήστε.
Δρομπόνης Σωτήριος
Μέγαρα, 4 Δεκεμβρίου 2014
Ζωγραφίσαμε και φτιάξαμε με ξύσματα από μολύβια και ξυλομπογιές το "Δάσος της ξύλινης ξύστρας".
(Βλ. πρόγραμμα "Βιβλία σε Ρόδες")
Φτιάξαμε λουλούδια και δέντρα με πηλό.
Φτιάξαμε φυτολόγιο με φυτά του κήπου μας (και όχι μόνο).
Κάναμε και κομποστοπoίηση.
Ο αυτοσχέδιος κομοστοποιητής που φτάξαμε...
Αποτίμηση – Αξιολόγηση του προγράμματος